Dowry Thirst

#twishasharmadowrydeath

"Divorced daughter is better than dead" says Top law officer.

As per Twisha’s father she called them at 9:41pm saying all is not well at in laws house. At 10:05 PM she spoke with her mother which was interrupted by some male voice. At 10:20 to 10:30 pm MIL informed that she is dead. The disaster happened in a span of just 15 minutes . She had tickets to come home in two days . But she was killed before she could.

Mother-in-law Giribala Singh is former district judge and holds a degree in forensic science , her sister is doctor and Twisha’s husband is a lawyer himself well sufficient to manage the system and the crime scene. Giribala’s sister who is doctor is present at the first post martem possibly manipulated the report to be written as Suicide.  It shows the sheer confidence that they can get away with the crime managing the system. Supreme Court issued a GAG order for girls' parents not to speak in news channels when media is the last hope in high profile cases. 

 Is it because of the conditioning of woman to endure suffering at matrimonial homes? What is the limit of endurance? Till the girl gets killed by in-laws and husband?  It's not the taboo to bring married daughter to their homes(may be true in some cases). There should be hints from daughter side that all is not well at matrimonial house. But when and where is the red flag ? When should parents step in? Generally parents give sometime with a hope that things get better or wait for things to get worse to actually take a call. Some lives are lost in the mean time.

The greedy and harrasing party (in-laws and husband) commonly 

1.Abuse the girl and her parents

2. Character assassination of girl

3.Blame  girl's parents of  interference (it is they who control everything)

4. They get aggravated if girl approaches the system.(police,court etc)

5.Prevent the girl from sharing her whereabouts to parents

6.Spent little on wife's concerns.

Why is this greed for money to demand more and more from girl's parents and ultimately killing a person ???? This happens mostly in well to do families!!!!!!!!!. Why should the boy and his parents demand more from DIL's parents even after a decade of marriage? Arranged marriage happen knowing eachothers's financial abilities and stature. If boy’s party is not satisfied with the girl’s wealth/stature/education no point in going for an alliance. Period. No one asked for their mercy to marry their daughter and later kill her. Once marriage happens fulfilling the promises(dowry or other gifts) made , the demand made by boy and his parents even the next day of marriage is a crime. Educated girl is also a problem for some mother-in-laws. MIL want an illiterate , may be hard to find. So they transform educated girl into an illiterate.

Why more harassment/death cases from educated backgrounds??  In Twisha’s case both families with highly educated backgrounds with quite constrasting outlooks. Major Harshit being in the army and his wife a doctor saw Twisha killed by her in-laws and husband.If Giribala had a problem with Twisha’s modelling career she should have bluntly said no to marriage. In Delhi a woman commando herself became victim of dowry death. Recently a newly married bride from Odisha is victim of dowry harassment, the boy demanding BULLET BIKE and other house hold items. The list is endless. The timeline for dowry harassment is not limited to initial years of marriage.. Social media comment section reveal numerous cases of dowry harassment and domestic violence where girls came out after years of marriage.

What is the support system for these woman(with her children)? In a patriarchal system girls parents are expected to behave as outsiders in her daughter life immediately after marriage and girl becomes part of boys family. But it is these parents who extend support to separated woman and her children when the boy and his parents are worried only about their stature and their assets. This is because of their opinion that DIL can be replaced(by deserting or killing) by another woman who brings more dowry!!!!!!!! If a abused woman is forced to move out of marriage without prior work experience how will she support herself and children? Woman empowerment is very crucial in this context.

Does the legal system (so called laws favouring woman) prevent crimes against woman in the families.  Where is a woman safe ?NEITHER INSIDE THE FAMILY NOR OUTSIDE THE FAMILY . Amidst this chaos going on families, girls are becoming soft target in corporate sector for conversion, exploitation. #TCScorporatejihad.Giribala is arrested owing to pressure from media and other houses. Will the justice be delivered ? Will the culprits be punished. Or will fade out of news like many others?What is the girl is killed in cold blooded murder like in Mahesh Babu's movie Arjun?Are these incidents not responsible for marital paradox in the youth?

A girl's life is not worth the money they have they wanted to have.

 My questions as a common woman and as a mother????

పెళ్లి

సమస్త ప్రాణి కోటి లోను తెలివైన వాడిగా తనను తాను ప్రకటించుకున్న మనిషి నాగరికత నేర్చుకుని కుటుంబాలు గాను సమూహాలు గాను జీవించటం మొదలు పెట్టాడు. విశృంఖలత్వం ఉన్న జంతువు లా కాక ఒక పురుషుడు కి ఒక స్త్రీ వారికి కలిగిన సంతానం ఒక కుటుంబం గా జీవించడం మొదలెట్టాడు.  ప్రపంచం లో చాలా దేశాల్లో పితృస్వామిక సమాజాలే అధికం. భారత దేశం లోను పితృస్వామ్య  సమాజాలు అత్యధికం. 

కుల వృత్తులు జీవనాధారం గా ఉండే రోజుల్లో ఒక వ్యక్తి వృత్తిని  తన పూర్వీకుల నుండి స్వీకరిస్తున్నాడు. తండ్రే ప్రధమ గురువు. తండ్రి తన వృత్తి నైపుణ్యాలను మగ సంతానానికి ప్రసారం చేసేవారు. ఆ ఇంటికి భార్య గా వచ్చిన అమ్మాయి ఆ ఇంటి బాధ్యతలు, వృత్తి తాలూకా సహాయ బాధ్యత చేపట్టేది. ఈ ఇంట్లో పుట్టిన అమ్మాయి వేరొక ఇంటి కోడలిగా బాధ్యతలు నిర్వహించేది. దీంతో ఒక అమ్మాయిని  ఇంకో ఇంటికి పంపించడమే ఒక లక్ష్యంగా మారి "ఆడ పిల్ల " అయింది . 

పెళ్లి తర్వాత అమ్మయి బాగోగులు వారే వహిస్తారని పెళ్లి ఖర్చులు,ఇతర లాంఛనాలు  అమ్మాయి తల్లి తండ్రులు పెట్టుకుని పెళ్లి చేసే వారు. స్థిర ఆస్తి(ఉంటున్న ఇల్లు ) ఎక్కువ గా మగ సంతానానికి వారసత్వం గా ఇచ్చేవారు. చరాస్తులు( బంగారం) లాంటివి ఆడ సంతానానికి  ఇచ్చేవారు.పొలాలు ఎక్కవ గా ఉన్న కుటుంబాలు పెళ్లి సమయం లో కొంత వాటా ఆడ పిల్ల(ల)కి కట్నం గా ఇచ్చేవారు.  

ఈ నేపధ్యం లో తమ వృత్తిని కొనసాగించే వారి కోసం, తమ తో ఉండే వారి కోసం , వృద్ధాప్యం లో తమని చూసే వారి కోసం , తదనంతరం తల కొరివి పెట్టె వారి కోసం మగ పిల్లాడు కావాలి , మగ పిల్లాడే కావాలి అనుకునేవాళ్ళు. ఇది ఆడ పిల్ల పట్ల వివక్షగా పరిణమించింది.  కట్న కానుకలు ఇవ్వలేని పక్షం లో ఆడ పిల్లని భారం గా చూసే పరిస్థితి నెలకొంది. కొన్ని సార్లు మగ పెళ్లి వారి అత్యాశకి ,మగ పెళ్లి వాళ్ళ ఆధిపత్యానికి దారి   తీసింది.  

ఒక శతాబ్ద కాలం గా మారిన సామజిక ఆర్ధిక పరిస్థితులు అనేక మార్పులు తీసుకుని వచ్చాయి.  అమ్మాయి లు అబ్బాయిలు తేడా లేకుండా  చదువుల నిమిత్తం బయటకు వెళ్తున్నారు. ఉద్యోగాలు కోసం వారి గమ్య స్థానాలు వెతుక్కుంటూ ఖండాంతరాలు దాటి వెళ్తున్నారు. చదువులు ఉద్యోగాల నిమిత్తం ఇల్లు వదిలి వెళ్ళుతున్నారు. ఉమ్మడి కుటుంబాలు ఉండడానికి ఇష్టం యువతరం, ఉంచుకోవడానికి పెద్ద తరం ఇష్టం ఉందని రోజులు ఇవి. 

ఆడ పిల్లైనా మగ పిల్లాడైన ఒకటే అనుకుంటున్నాం .ఎవరైనా ఇద్దరు పిల్లలు చాలు అనుకునే  స్థితి లో ఉన్నాం. ఎవరైనా తేడా లేకుండా సమానంగా చదివిస్తున్నాం. వారు ప్రయోజకులు అయినా తర్వాత పెళ్లి చేస్తున్నాం. పెళ్లి తో ఒటైన జంట ఇద్దరి తల్లి తండ్రుల బాధ్యత తీసుకుంటున్నారు. ఎవరికీ సంబంధించిన ఆస్తులని  ఇద్దరు పిల్లలకి వారే సమానం గా పంచి ఇస్తున్నారు. (equal sharing of assets & liabilities ). బాధ్యతల్ని ఆస్తులని పిల్లలు (ఆడైన మగైనా) సమంగా పంచుకునేటప్పుడు, ఆడ పిల్ల వాళ్ళు మగ పెళ్లి వాళ్ళు అనే ప్రస్తవన అప్రస్తుతం.

స్త్రీ పురుషుడు లో ఎవరు గొప్ప ఎవరు ఎక్కువ అన్న ప్రశ్న కి సమాధానం దొరకదు. ఎవరి బలాలు బలహీనతలు వారివే . వారి సామర్ధ్యాలు వేరు గా ఉండొచ్చు. వారి పని విభజన వేరుగా ఉండొచ్చు. వేష ధారణ వేరు  కావచ్చు. ఇవి కాలానుగుణంగా మారుతూ ఉండొచ్చు. ఒక స్త్రీకి పురుషుడి వల్ల పురుషుడికి స్త్రీ వల్ల పరిపూర్ణత్వం లభిస్తుంది. ఇద్దరు ఒకరికి ఒకరు పరిపూర్ణత్వం(complimentary ) కలగజేస్తున్నారు. అయినా పుట్టేది ఆడ పిల్లా మగ పిల్లాడా మన చేతుల్లో లేని విషయం. ఏ మాత్రం నియంత్రణ లేని విషయం మీద అంత తర్జన భర్జన పడాల్సిన  పని లేదు. మగ పెళ్లి వారమనే ఆధిపత్యానికి అర్ధం లేదు. 

పూర్వం ఎక్కువ మంది పిల్లలు కావటం చేత బాధ్యతలు పూర్తీ అయ్యేటప్పడికి ఒక వైరాగ్యం వచ్చేది . ఈ రోజుల్లో ఇద్దరు పిల్లలు కావటం తోపెరిగిన ప్రసార సాధనాలతో ఇరు వర్గాల మితి మీరిన జోక్యం ఎక్కువైంది. ఇరు వర్గాల మధ్య ఆధిపత్య పోరు అనారోగ్యకర పోటీ జంట కి ప్రమాదకరం. ఏ వర్గము జంట తో ఇంకొక వర్గం సంబంధాలని శాసించే ప్రయత్నం చేయకూడదు.  మగ పెళ్లి వాళ్ళము అనే మిష తో ఆడ పెళ్లి వాళ్ళ ఆస్తుల  మీద పెత్తనం చెయ్యాలనుకోవటం తగిన పని కాదు. మగ పెళ్లి వారు ఆడ పిల్లని, పిల్లనిచ్చిన వాళ్ళని అనుక్షణం తూలనాడడం క్షమించరాని నేరం. 

ఏ రోజుల్లో అయినా అడా పిల్ల మర మనిషో పని మనిషో కాదు. తను పుట్టి పెరిగిన ఇల్లు వదిలి పెట్టి ,మెట్టిన  ఇంట్లో అడుగు పెట్టి. ఆ ఇంటిని తన ఇంటిగా చేసుకుని , తన ఇంటి పేరు మార్చుకుని , గోత్రం మార్చుకుని , మెట్టినింటి పేరు గల వంశోద్ధారకులని నవ మాసాలు మోసి , వారిని కని  వారి మల మూత్రాదులు తీసి , వారికీ విద్య బుద్ధులు నేర్పి. పిల్లలని పెంచి  పెద్ద చేస్తుంది. ఆధునిక కాలం లో వృత్తి ధర్మమూ కుటుంబ ధర్మమూ రెండు సమన్వయము చేసుకుంటూ కుటుంబాన్ని ముందుకు నడిపిస్తుంది. 

పెళ్లి లో భాగం గా అనేక క్రతువులు ఆచరణ లో ఉన్నాయి . అందులో ముఖ్యమైనది కన్య దానం . పెళ్లి లో వరుడు ని లక్ష్మి నారాయణ స్వరూపుడి గాను వధువు ని లక్మి స్వరూపిణీ  గాను భావిస్తారు. విష్ణు రూపం లో ఉన్న వరుడు యాచకుడై వచ్చి లక్ష్మి స్వరూపిణి అయిన కన్య ను తనకి దానం గా  ఇమ్మని ఆర్థిస్తాడు. కన్యా దాతలు తమ కుమార్తెను వరుడి గృహస్థ ధర్మం పూర్తీ కావడం కోసం దానం గా ఇస్తారు. కన్య దాన ఫలం వల్ల బ్రహ్మ లోకాలు ప్రాప్తిస్తాయని పురాణాలు చెపుతున్నాయి.  మిగిలిన దానాలకి కన్య దానాలకి తేడా ఉంది. అన్ని దానాలలోను సంప్రదయేన ఇదం నమమ అని చెపుతారు. అంటే దానం ఇచ్చిన వస్తువుకు తమ కు ఎలాంటి సంబంధం లేదు అని అర్ధం(సర్వ హక్కులతో దానం) . కానీ కన్యా దానం లో ఈ మంత్రం చదవ కూడదు. పెళ్లి చేసుకున్న జంట కి కన్య దాతలకి సంబంధ భాంధవ్యాలు కొనసాగాలి.  నాతి చరామి అని వరుడు ప్రణామం చేసి అమ్మాయి బాధ్యత తీసుకుంటాడు. 

ఆడ పిల్ల ఏమి చదువు కుంది ఎంత సంపాదిస్తుంది , ఎంత ఆస్తి వస్తుంది అని చూసుకుని పెళ్లి చేసుకుంటున్నారు.పెళ్లి తర్వాత ఆడ పెళ్లి వాళ్ళు ఏమి ఖర్చు పెట్టాలో మగ పెళ్లి వాళ్ళు నిర్ణయించాల్సి పని లేదు. ఉద్యగస్తురాలు కావాలి  అని పెళ్లి చేసుకుని ఇంటి పనిలో ఏ మాత్రమూ సహాయం చెయ్యని భర్తలు ఉన్నారు. అల్లుడు కూతురు కు సహాయం చెయ్యొచ్చు కానీ కొడుకు కోడలి కి సహాయం చేస్తే చేత కానీ తనం  అని నూరి పొసే తల్లి తండ్రులు ఉన్నారు. కాలానుగుణంగా మగ పిల్లాడి పెంపకం లో మాత్రం ఎందుకు మార్పు రావడం లేదు?సంపాదిస్తూ కూడా ఆర్ధిక స్వేచ్ఛ లేని ఆడ  వారు ఉన్నారు. 

స్త్రీకి ఆర్ధిక స్వేచ్ఛ పెరగటం వల్ల విడాకులు ఎక్కువ అవుతున్నాయని అనడం లో కొంత మాత్రమే నిజం ఉంది. రెండు భిన్న నేపద్యాల్లో పెరిగిన ఇద్దరు ఒకటి గా బ్రతకాలంటే ఇద్దరు సర్దుకోవడం తప్పనిసరి. కొంచెం ఎక్కువ తక్కువలు ఉన్నా ఇద్దరు సర్దుకోవడం తప్పదు. కోడలిగా వచ్చిన ఆడ పిల్లే మొత్తం మారిపోవాలి అని అత్త గారు నిర్ణయించడం ఎంత వరకు సబబు.ఈ అత్తగారు పుట్టి పెరిగిన ఇల్లు వదలి ఇంకో ఇంట్లో అడుగు పెట్టిన ఒకప్పటి కోడలే. అమ్మాయి అబ్బాయి ఇద్దరి తండ్రి తండ్రులతో సర్దుకోవాలి. తల్లి తండ్రులు కోడలు లేదా అల్లుడుతో సర్దుకోవాలి

అమ్మాయిలు తక్కువై మగ పిల్లలకి పెళ్లి కుదరటం కష్టం గా ఉన్న రోజుల్లో ఉన్నాం. కానీ మారని పాత తరం మగ పెళ్లి వాళ్ళు అలానే ఉన్నారు. ప్రవచన కర్తలు సామజిక మాధ్యమాల్లో ఆడ పెళ్లి వారి వింత కోరికల(మగ పిల్లాడి అమ్మ నాన్న ఉండకూడదు, ఆస్తి మాత్రమే కావాలి) గురించి ఎక్కువ ప్రస్తావిస్తున్నారు. కానీ మారని పాత తరం మగ పెళ్లి వాళ్ళ గురించి ఎందుకు ప్రస్తావించడం లేదు. ఆడ పిల్ల చాకిరీ కి కావాలి ఆస్తి కూడా కావాలి కానీ అమ్మ నాన్న ఉండకూడదు. అమ్మాయి తన తల్లి తండ్రులను చూడకూడదు. పెళ్లి తర్వాత వచ్చిన కోడలు వాళ్ళ సొత్తు అన్నట్లు గా  మగ పెళ్లి వాళ్ళు ఉంటే ఆడ పిల్లలు మాత్రమే ఉన్న వాళ్ళు ఏమి చేస్తారు? అమ్మాయికి పుట్టింటి ఆస్తి లో హక్కు ఉందని కోర్టులు చెపుతున్నాయి. కన్నతల్లి తండ్రుల బాధ్యత అమ్మాయి మీద ఉందని కోర్టులు చెపుతున్నాయి.. 

సనాతన ధర్మంలో ఇతర మత విశ్వాసాల్లో లాగా స్త్రీని ఒక భోగ వస్తువు లాగో పిల్లల్ని కనే యంత్రం లానో చూడలేదు .పూర్వ కలం లో  బహుభార్యత్వం ఒప్పుకున్నపటికి ఏక పత్ని వ్రతుడైన శ్రీరామ చంద్రుడే దాంపత్యానికి ఆదర్శం. ఏ మాత్రం అమలు లేని అందులో ఏముందో తెలియని మను స్మ్రుతి మన సమస్యలు అన్నింటి కారణంగా భావిస్తే ప్రయోజనం లేదు.

ప్రపంచ వ్యాప్తం గా పెళ్లి పట్ల యువత విముఖత చూపిస్తున్నారని సర్వేలు చెపుతున్నాయి. సహజీవనం వగైరా వింత పోకడ లతో విశృంఖలత్వం పెరుగుతున్న రోజులివి. మారుతున్న కాలమాన పరిస్థితుల కి అనుగుణం గా ఏ మార్పు అవసరమో ఆ మార్పు రాకుండా పెళ్లి పవిత్రతను ,ఔన్నత్యాన్ని ప్రవచిస్తే ఉపయోగం లేదు. తరాల మధ్య అంతరం అనివార్యం. శర వేగం గా మారుతున్న పరిస్థితుల మధ్య కాపాడుకోవలసిన విలువలు ఏంటి , వదిలిపెట్టవలసిన భావాలూ ఏంటి అన్నది చాల ముఖ్యం.  కుటుంబ వ్యవస్త విచ్ఛిన్నం కాబోతున్న విపత్కర పరిస్థితుల్లో ఉన్నాం. కాలమాన పరిస్థితులని బట్టి మార్పులు చేసుకోక పోతే భవిష్యత్తు అగమ్య గోచరం. 

THE SMART PHONE

 

Mobile phone market seems to be bigger than television or computer market as every adult needs a mobile phone and it ought to be replaced every four to five years. Despite vast domestic market there are very few names in the Indian mobile market. Their market share is less than a quarter, thanks to government’s policy which didn’t allow electronic industry to prosper.

Eversince mobile phone became smart phone , it is not just phone. It is your camera, alarm clock, mini -computer,video game provider, GPS Naviagator, entertainment provider. It is everything. No one finds an exception to the usage of smart phone. People of all ages from seven to seventy are addicted to mobile phones. Elder population , they themselves get stuck with phones blaming the younger generation for mobile addiction.

Youtube takes first place in the utility of smart phone, it is the first and last resort for anything under the sky. Youtube has taken away book reading habbit. Viewers prefer watching a video to read a book or newspaper. It is providing new avenue for content creators, but majority of viewers loose first hand or original information. Print media and news channel in India are known for their biased reporting, youtube and social media made it possible to reach the masses with an alternate narrative. Elder population tend to watch spiritual discourses on screens rather than exploring the scriptures themselves.Youtube is the last night resort for students , but it is not a replacement for classroom teaching. Thousands of volumes of books in libraries are lying untouched as most students rely on youtube assisted last night preparation. If youtube is utilized as additional tool it would give beautiful results rather than complete reliance on it. 

 With the explosion of OTT platforms and the variety of content that is produced, every one choose their form of entertainment to watch at their convenient time in their smart phones. The joy of family sitting together to watch something in common interest is lost. These days family members need not fight for sake of remote control(TV). Soon households may lift television sets from their houses as consensus regarding what to watch is becoming a difficult task. Everyone watch their interesting video with earphone plugged into their ears. There are good olden days when a movie is telecasted on Doordarshan once a week for which entire family would wait and come together to watch. With the enormous content available today on televisions or digital media , discretion of the users plays a key role. Unless we choose the subjects judiciously and limit the time we shall end up in mess.

Whatsapp/Whatsapp Business have become stress causers as they are used for professional communication. Being a member of a dozen professional groups and half a dozen famly groups, phone keeps beeping every minute increasing your heart beat.  Usage time on social media (facebook or twitter or instagram )is limited when accessed from a desktop on a browser. But smart phone changed the scenario. Obsession for social media apps is increased as one can stay logged in 24*7. And the craze for creating reels or tik-tok videos and the likes they bring is unexplainable.

The generation is suffering from self created insomnia caused by smart phone. After a day-long work at corporate office staring at excel sheets and power point presentations on  computer screens, smart phone seems to be the only choice of relaxation. Spending quality time with family is becoming difficult. Everyone want their own ‘space’  hanging with their smart phones spending time on social media updates till late night delaying their sleep. Ophthalmic health is at stake with day long exposure to computer and mobile screens. This is also leading to increased sight issues in children.

Children’s  addiction to smart phone from small age has many implications. Those who watch lot of animation live in a false world far from reality. Those who got used to games on phone have very good chance of getting addicted. It is difficult to get out of the addiction. Parents are allowing kids to use smart phone owing to their long working hours and nuclear families. Addiction has gone to the extent that some children themselves download apps from playstore themselves to play the games. Surely we don’t wish younger generation to be broughtup like that.

Most of the data used is in the form of wireless data , mobile data or wifi. With the increasing data requirements  and data to be available at such high speeds and at cheaper rates the amount of internet usage is overwhelming. The amount of radiation pollution caused by transmission of huge data is least spoken about. The data requirement for professional work causes burden for low end employees. The employer is not interested in refunding the internet costs claiming cheaper data rates.

Smart phone has become a necessary evil which one cannot avoid. Smart phone is making human dumb in many ways. However a device which can be used for hundred good things can also be used for a thousand unnecessary purposes. The problem doesnt lie with the platform but the way it is used.

Swami Vivekandana And Hindu Modernity

(Article submitted to National Level Essay Competition conducted by BYJM as India celebrates Azadi ka Amrut Mahotsav )

Hinduism (one of the oldest religions of the world ) is the only surviving religion of the past. Despite the invasions by foreign nations and their forcible conversions, it could withstand. Swami Vivekananda is the forerunner in advocating the greatness of Hinduism to the West and thereby native people realizing its worth. Spirituality is India’ priceless jewel, which is embibed in every inch of her character. Today, Hinduism is facing real threat owing to multiple reasons. It is time for renaisance of Hinduism, many such are witnessed in the past.

Swami Vivekananda describes religion as “Religion is the manifestation of the Divinity already in man. Religion is not in books , nor in theories, nor in dogmas, nor in talking and reasoning”. In the world parliament of religions, Swami Vivekanada describes Hinduism as the mother of world religions, which taught the world tolerance and universal acceptance. A Hindu accepts all religions to be true. He accepts every other path to reach salvation and can co-exist with people of all faiths . A hindu never forces the one who follows a different path to assume his path either by violence or by opportunity.

Swami also iterates the secular nature of India. India is the nation which has sheltered the persecuted and the refugees of all religions and all nations of the earth( Zoroastrianism , Judaism ).The agnosticism of the Buddhists, and the atheism of the Jains, each and all have a place in the Hindu's religion. This country by its very nature is secular over a millennia not because after the word secularism is added in the constitution. Live and let live is our policy. But it doesn’t mean quit our mother religion for any reason. We should not keep our doors open for conversion business. Any factors which disturbs the integrity of the country should be addressed in the required manner. We lost much of our territory over a period of time. Unless we safeguard the land what is left with us, Hinduism will remain history.  A nation shouldn’t be suffering from Arjuna’s syndrome, whether to fight or not. If necessary wage a war against the evil.

 Swami Vivekananda stressed for educating the masses and woman of India for country’s progress. Surely the country achieved progress in terms of education, but real challenge lies in the empowerment of youth. Spirituality doesn’t appeal to the youth without a decent living is guaranteed to them. Any life skill that is either traditional or modern which is essential for mankind could be taken as profession with dignity of labour. Swamiji wondered by the material progress of the west believed that technical advancement can provide livelihood for the poor. Education and employment are important to improve living conditions of the masses. Swamiji’s views on education

            “Swami Vivekananda says we want education by which character is formed, strength of mind is increased, the intellect is expanded, and by which one stand on one’s feet.”

Spiritual education which is India’s strength is the key to mission of man making. Tomorrow’s better nation is a result of today’s mission – man making. Our puranas are to be taught to the younger generation from childhood itself. In the first place lets stop calling them ‘mythology’, term coined by western historians. Vedas and Upanishads are to be preserved , their essence brought to the common man. Sanskrit is the language of most of our scriptures. Sanskrit should be taught as language to all children irrespective of their background. A generation later, our children can read the original version of scriptures without being misinformed what is written in them. Our scriptures Bhagavadgita , Mahabharat Ramayan and are taught as management lessions in the West. Only in secular India , they are seen as religious texts.

Spirituality has been India’s strength  and it can be master of spirituality to the west. The problem lies not with the religion but religion has not been applied to the society the way it should have been. Whenever required Hinduism is open for reform, many reformers viz. Sankaracharya , Ramanuja etc  in the past tried their bit to bring change they wanted to see. Revival of traditional matts is the need of the hour to take spirituality to the common man.

Reach out to the less privileged, the downtrodden and make them inclusive in the spirituality world. This alone can stop them from falling prey to proselytizers. Modern religious organizations formed in the nineteenth century seem to attract the elite , the upper middle class and the Indian foreign nationals. Seriously we need hindu organization that work in the rural areas for the poor and marginalized sections. We believe in Manava seve Madhava seva!

Another way is to follow hindu way of life, renunciation and service. Metropolitan and cosmopolitan cities are becoming overcrowded with population. Those who near retirement age can go back to their home city or town, can take up some cause education or health through organizations. There are lot of destitute, any small favour would be appreciated. They can even help setup micro mini industries away the bigger cities. Technical support is required for things that are still being manually in rural India. I request the Indian diaspora across the world to look back to your home land. Those who are part of big innovative technological companies, be part in the country’s journey. With your participation, India can become world leader in technology and economy.

India is a country where woman is worshipped as shakti. Discrimination is not the objective, yet she is subject to some amount of discrimination by her dear ones. Not trying to imitate the west, women has to be empowered the Indian way without losing her original character of motherhood. She can be strong and can lead the families in times of crisis. If this quality is complimented by modern education she can play a key role in nation building. Children needs upbringing that doesn’t differentiate between male and female.

 Swami Vivekananda feels education is incomplete without fine arts . Fine arts is another entity which compliments religion. For an artist of any art form classical dance, music etc, art is another way of obtaining liberation (mukthi). It is our duty to preserve the art forms which are on the verge of extinction. Art is a means to reach the masses. Our scriptures are alive in the lives of people since ages in different forms.

The challenge country faces is to strike a balance between age-old values and modernity through science and technology. It can accept change without violence, without giving up basic character of spirituality and morality. It has the capacity to assimilate new thoughts without losing its strengths.

Why not daughters!!

 

In hindu culture , for a long time, the responsibility of performing the last rituals is entrusted upon the male child (putra ) , the eldest son in case of more than one sons. A dead body is cremated as per the customs, the son would lit the funeral pyre . Customs vary from region to region and community to community. If the parents doesn’t have a male child, nephew bearing the same surname can assume the  role of a son and perform the last rites as per our sastras. Sastras also authorized dauhitra , daughter’s son to do the task in case of no sons. Putra , a Sanskrit word means the one who would save from naraka(hell).Son-in-law without  father can also do the task.

Traditionally, a girl child is refrained from this job or even entering the burial ground probably due to the following reasons;

o       A woman is not the same every day physically and mentally. She experiences sensitive times in the form of menstruation and pregnancy.

o        A couple used to have more number of children which means a woman would be pregnant or feeding mother taking care of her infants for most of her young age.

o           Out of the two natural processes, birth and death the ‘birth’ aspect is thrust  upon the feminine by virtue of nature. Female beings had the responsibility of bearing and giving birth to children and nurturing them to a certain age. So the ‘death’ aspect would have been assigned upon the male ones.

All this is possible in the past because of the situation prevailing at that time. Generally a pair used to have more number of children which means there are more chances of having a male child. Families used to live in same neighbourhood  or  sometimes joint families which supported each other in good and bad times. Those who doesn’t have a son may adapt or foster relatives son to their needs.

Everyone is content with one or two children, the number limited by their affordability in raising children. Today’s parents are happy with two children  with a small apprehension about the final rituals.One or both of the children form middle class and upper middle class sections are likely to settle in foreign countries. Given the scenario like present day pandemic, even one does have a male child but could not come down due to travel restrictions , what should be done? The concept of extended family in India sounds good , but its relevance in today’s times is subject to some limitations.

Imagine a situation where parents have a a son and a daughter , where son is living abroad , daughter is staying in India. Son could not make it to the final rites , daughter born to the same  parents is willing to do the job, what is wrong in going ahead. Any change in the society will only come when it is a necessity, not because it is fashionable to do something. Why not daughters of parents who doesn't have son take up this task??

The different lokas mentioned in the puranas one would attain after this material life are dealt with exclusively in the Garuda Puran. Swargam or narakam or any state one would reach by their good or bad deeds are described in Garuda Puran. Sadgati (lokas if at all they exist ) one will attain will only depend on their own karma (good or bad), not by having a son who will lit the funreral pyre. The same puranas are to be believed , the effect of kanyadaan will take one to brahma loka after death. By doing kanyadaan of your daughter you can be sure of reaching the satyaloka(brahma loka) after leaving this world.It is time we accept what is relevant in today’s times.

Few years back we saw prime minister A B vajpayee’ foster daughter lit his funeral pyre. A month back Gen. Bipin Rawat and Brigadier L S Lidder 's  Daughters performed last rites of their fathers. Hope, common people also follow the trend. Times of extreme uncertainity driven by the pandemic, forces every one to follow unconventional paths.

 

 

ప్రేమ వివాహాలు - సమాజము

 ప్రకటన : సమాజం లో జరుగుతున్న అనేక సంఘటనలు ఆధారంగా సాధారణ విశ్లేషణ ఇవ్వటం జరిగింది. ఈ వ్యాసం లో చర్చించిన అంశాలు ఏ ఒక వ్యక్తి (లేదా వ్యక్తులు )జీవితాన్ని ఉద్దేశించినది కాదు. అభిప్రాయాలు కేవలం వ్యక్తిగతం . ప్రతి ఇంట్లో ప్రేమ పెళ్లిళ్లు ఉండటం తో  ఇది సున్నితమైన అంశం గా  మారింది.   

 

ఇప్పటి తరం పిల్లల దృష్టి లో పెళ్లి అనేది ఒక అమ్మాయి అబ్బాయి ఇద్దరి ఇష్టం . మిగిలిన వారికీ ఈ విషయం తో సంబంధం లేదు. కానీ కొంత కాలం క్రితం వరకు పెళ్లి పెద్ద వాళ్ళ నిర్ణయం. పాశ్చాత్య ఆక్రమణలు పాలనా దృష్ట్యా అమ్మాయిలని ఇంట్లో నుంచి బయటకు  పంపే వారు కాదు. ఇంట్లోనే చదవటం వ్రాయటం నేర్పే వారు. ఇక అమ్మాయి అబ్బాయి ఒకరికి ఒకరు తారసపడే అవకాశం అవసరం కానీ లేని నేపథ్యం లో ప్రేమ పెళ్లిళ్లు అనేవి అరుదు. కౌమార దశ లో అడుగు పెట్టి స్త్రీ పురుషుల మధ్య పరస్పర ఆకర్షణ మొదలయ్యే మునుపే వారి పెళ్లిళ్లు పెద్దలు నిర్ణయించేసే వారు.

 చరిత్ర లో కొంచెం వెనక్కి వెళితే ఒక కులం /జాతి వారు సమూహాలు గా నివసించేవారు.  చేసే పని ఆధారంగా ఏర్పడ్డాయి కులం / జాతి. ఒక పని  చేసే వారు ఒకే  చోట ఉండేవారు .వృత్తి పరమైన సాధక బాధకాలు పంచుకునేందుకు, ఐకమత్యం గా ఉండేందుకు వీలుగా ఉండేది. ఆ సమూహం లోనే పెళ్లిళ్లు చేసుకునే వారు. అంట మాత్రాన ఒక కులానికి ఇంకో కులానికి మధ్య శత్రుత్వం ఉన్నట్టు కాదు.   వృత్తి కుటుంబ జీవితం రెండు వేరు వేరు ఉండేవి కాదు. వృత్తి కి సంబందించిన అంశాలు జీవన విధానం లో మిళితమై ఉండేవి. ఇట్టి పరిస్థితి  లో వేరే కులం / జాతి అమ్మాయి లేదా అబ్బాయిని  పెళ్లి చేసుకోవటం అనేది వాస్తవ దూరం .సమాజం లో కట్టుబాట్లు కూడా అలానే ఉండేవి. వాటిని అతిక్రమించడానికి సాహసం చేసే వారు కాదు. సామాజిక కట్టుబాట్ల వల్ల   ప్రయోజనాలు దుష్ప్రయోజనాలు రెండూ ఉండేవి.

ప్రేమ పెళ్లిళ్లు పెరగడానికి రెండు కారణాలు. ఒకటి నగరీకరణ మరియు సమాజిక వికేంద్రీకరణ. రెండు చదువుకునే పని చేసే ప్రదేశాల్లో ఒకరి తో ఒకరి కలసి మసలుకోవలసిన అవసరం అవకాశం ఉండటం. టీనేజ్ లేదా కౌమార దశ స్త్రీ పురుషుల మధ్య పరస్పర ఆకర్షణ ఎక్కవ గా ఉండే దశ. హార్మోన్ల ప్రభావం అధికం గా ఉండే సమయం. జీవితపు లోతులు అర్ధం కాని ఒక అపరిపక్వమైన దశ . ఈ సమయం లో చదువు లక్యం మీద దృష్టి పెట్టాలి. ప్రేమ పెళ్లి వ్యక్తి గత విషయాలు. మునుపు ఎన్నడూ లేని సమాచార విప్లవ యుగం లో ఉన్నాం. దీన్ని మంచి కి ఉపయోగించు కుని సమిష్టి అభ్యున్నతి కి పటు పడాలి కానీ చాటింగ్ అనే వృధా ప్రక్రియ కి సమయం వెచ్చించ కూడదు. చదువు పూర్తి అయ్యి లక్ష్యం చేరుకునే వరకు ఈ ప్రేమ అనే అంశం వాయిదా వేస్తే  మెరుగైన నిర్ణయం తీసుకోగలుగుతారు. 

 కులాలు  కుల వృత్తులు లేవు ఎవరు ఏ పని అయినా చెయ్యచ్చు అన్నప్ప్పుడు పెళ్లి ఎవరినైనా చేసుకోవచ్చా అన్నది ప్రశ్న? ఈ ప్రశ్న తో సమాజం బుర్ర బద్దలు కొట్టుకోవలసిన  పని లేదు.  ఒక వ్యక్తి ఇంటి సరిహద్దులు దాటి బయటకి అడుగు పెట్టాక వేరొకరు ఏ వర్గము భాష ప్రాంతము లాంటి విషయాలు అసంబద్ధం. నాలుగు గోడల మధ్య ఏ వ్యక్తి తో కలసి బ్రతకాలో అన్నది వ్యక్తి గత నిర్ణయం. ప్రభుత్వాలు , ప్రసార మాధ్యమాలు, సినిమాలు  ప్రేమ పెళ్లిళ్లు తప్పా  ఒప్పా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. పెళ్లి వ్యక్తిగత నిర్ణయం.

గ్రామీణ / వెనక బడిన వర్గాల్లో కులం ఉనికి ఇంకా అనేక రూపాల్లో ఉంది. కుల ప్రాతిపదికన రాజకీయ పార్టీల తో అనుసంధానం తో  ఒకింత ఉత్కంఠ వాతావణం నెలకొంటోంది. అభివృద్ధి ఫలాల కి దూరంగా వెనుక బడి ఉన్న వర్గాలు ఎన్నో ఉన్నాయి. భూస్వామ్య వ్యవస్థ ఇంకా కొన్ని చోట్ల వాస్తవం. సాహసం తెగింపు కలిగిన వారు ఈ సమస్యలు తీర్చడానికి బదులు ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకోవడమే సాహస కృత్యం గా పెట్టుకుంటున్నారు . ఇది రెండు కుటుంబాల మధ్య రెండు వర్గాల మధ్య పోరుకు దారి తీస్తోంది. ఇదే కులాంతర వివాహం పట్టణ ప్రాంతం లో హాయిగా జరుగుతూ ఉండటం చూస్తున్నాం. 

చదువు పూర్తీ చెయ్యకుండా ఉద్యోగం ఆర్ధిక స్థిరత్వం లేకుండా పెళ్లి చేసుకుంటున్నారు. ప్రియుడు లేదా ప్రియురాలు తో కనిపించడం కుటుంబ సభ్యులు వద్దనడం , జంట  తెగించి పారిపోయి పెళ్లి చేసుకోవడం కనిపిస్తోంది. కుటుంబ సభ్యులు ఆలోచన  సంకుచితము అనుకుందాం . ప్రేమించు కోవడానికి డబ్బు పెద్ద గా అవసరం లేకపోయినా బ్రతకడానికి డబ్బు కావాలి. ఈ అపరిక్వమైన చర్య  తో సమాజానికి ఏమి సంకేతం ఇస్తున్నారు ప్రేమికులు?ఇలాంటి వారికి ప్రభుత్వం ఆదర్శ వివాహం పేరిట పారితోషకం ఇవ్వాల్సిన అవసరం ఉందా ?జంట వారి కాళ్ళ మీద వాళ్ళు నిలబడే వరకు ఆగితే ఇంట్లో ఒప్పుకోకపోయినా వెళ్లి ఎక్కడో బ్రతకచ్చు . 

దేశ వ్యాప్తంగా  పరువు హత్యలు జరుగుతున్న తీరుతెన్నుల్లో మార్పులు ఉన్నాయి. సొంత పిల్లల్ని, పెళ్లి చేసుకున్నభార్య /భర్తని చంపుతున్న వాళ్ళు ఉన్నారు ఉత్తరాదిన. వాళ్ళ అమ్మాయి / అబ్బాయి పెళ్లి చేసుకున్న వాళ్ళని చంపేసి వాళ్ళ అమ్మాయి /అబ్బాయి కి మళ్లి పెళ్లి చెయ్యచ్చు  అనుకుంటున్నారు దక్షిణాదిన. పెద్ద మనసు చేసుకో గలిగితే ఆశీర్వదించడం , లేదంటే వారి విధి కి వారిని వదిలి వెయ్యడం రెండే మార్గాలు. ప్రాణాన్ని తీసే హక్కు ఎవరికీ లేదు. సొంత పిల్లలు కావచ్చుకాని వారిని చంపే హక్కు లేదు.

వర్గ , భాష , ప్రాంత విభేదాల కి అతీతం గా హిందూ సమాజం సంఘటితం కావాల్సిన అవసరం ఉంది. ఇన్ని రకాల తేడాల తోను అరమరికలు లేకుండా కలిసి అందరు ఉండడమే భారత దేశం   గొప్పతనం. ఎటువంటి వైవిధ్యాలు లేని సమాజం కావాల్సిన అవసరం లేదు. అన్ని వర్గాల అభివృద్ధి ఒక సమాజం లక్ష్యం కావాలి . అందరికి సమాన అవకాశాలు కావాలి . ప్రేమ పెళ్లి వ్యక్తిగత విషయం . అది ఒక సమాజం లక్ష్యం కానక్కర్లేదు .

మతాంతర వివాహాల సంఖ్య రోజు రోజు కి ప్రేరుగుతోంది. ఇద్దరు ఇష్టపడి చేసుకుని ఇద్దరి కి వారి మత విశ్వాసం అనుసరించే స్వేచ్ఛ ఉంటే అది వారి ఇష్టం. మత  మార్పిడులే లక్ష్యం గా విదేశీ ప్రోద్బలం తో జరుగుతున్న పెళ్లిళ్లు గురించి మాట్లాడుకుని తీరాలి. లవ్ జిహాద్ పేరుతో అమ్మాయిలకు ప్రేమ వల వేసి మతం మార్చి పెళ్లి చేసుకుంటున్నారు. అందరికి తెలియని విషయము ఏంటంటే ఇదే తరహా మత మార్పిడి వలలు క్రైస్తవ సంస్థలు కూడా ప్రయోగిస్తున్నాయి అని. మన సంస్కృతికి విఘూతము కలిగించడం  బాహ్య శక్తుల ధన బలం పని చేస్తుంటే అది ఎదుర్కోవలసిన అవసరం ఉందా లేదా?? ఇవన్నీ అర్ధం చేసుకొని అమ్మాయిలు ఎవరో ఒకర్ని ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకుంటే చాలు అనుకుంటే ఎలా? యుగాల నాడే వసుధైవ కుటుంబకం , అని లోకాస్సమస్తా సుఖినోభవంతు ని ప్రవచించిన నేల మనది. వేల సంవత్సరాల అవ్విఛ్చిన్న నాగరికత కలిగిన మనం ఆ సంస్కృతి కి తూట్లు పడుతుంటే కాపాడుకోవటం మన బాధ్యత.

తస్మాత్ జాగ్రత్త .

 

ప్రేమ వివాహాలు - కుటుంబము

ప్రకటన : సమాజం లో జరుగుతున్న అనేక సంఘటనలు ఆధారంగా సాధారణ విశ్లేషణ ఇవ్వటం జరిగింది. ఈ వ్యాసం లో చర్చించిన అంశాలు ఏ ఒక వ్యక్తి (లేదా వ్యక్తులు )జీవితాన్ని ఉద్దేశించినది కాదు. అభిప్రాయాలు కేవలం వ్యక్తిగతం . ప్రతి ఇంట్లో ప్రేమ పెళ్లిళ్లు ఉండటం ఇది సున్నితమైన అంశం గా  మారింది  

ఒక తెలుగు సినిమా కథ . ఆకతాయిగా  తిరిగే అబ్బాయి. ఒక మధ్య తరగతి అమ్మాయి. పని పాట  లేని కథానాయకుడు అమ్మాయి వెంట పది సార్లు తిరుగుతాడు. అమ్మాయికి ఏవో ఇబ్బంది కరమైన సంఘటనలు ఎదురు అవుతాయి. కాళీగా వున్నా హీరో కి ఆ సమస్యలు తీర్చడమే పని. కథ నాయిక తనకి తెలియ కుండానే ప్రేమలో పడుతుంది. ఈ ప్రేమ విషయం ఇంట్లో తెలుస్తుంది. పెళ్లి కి ఒప్పుకోడు కాబట్టి అమ్మాయి తండ్రి ప్రతి నాయకుడు(villan ). చివరికి నాటకీయ పరిణామాల మధ్య హీరో అందరికి ఉపదేశం చేస్తాడు. పిల్లల సంతోషం అన్నిటికంటే ముఖ్యం అని క్లాస్ తీసుకుంటాడు. అమ్మాయి అమ్మ నాన్న అబ్బాయి అమ్మ నాన్న అందరు తప్పు చేసాము అని బాధ పడతారు. 

                                          ***********------------------************

తెలుగు సినిమాలలో ఎక్కువ శాతం సినిమా లో ఇదే కథ. ప్రేమే కథ వస్తువు. ప్రేమ లేకపోతే జీవితమే వ్యర్థం అన్నట్లుగా జీవితంలో మరొక పని లేనట్లుగా వేరే కథాంశం లేదు. ఇది చాలదన్నట్టుగా ప్రేమికుల దినోత్సవ శుభాకాంక్షలతో , ప్రత్యేక సినిమాతో  రోజంతా హోరెత్తిస్తుంటే అసలే అయోమయం లో ఉన్న యువత ఏ దారి పడుతుంది? అందరు ప్రేమ పెళ్లి చాల ఆదర్శం అని చెప్పే వాళ్లే . ఎవ్వరు మాట్లాడని చూపించని నాణేనికి ఇంకో వైపు చూపించడమే  ఈ వ్యాసం ముఖ్య ఉద్దేశం. 

ఈ రోజుల్లో ఇద్దరు పిల్లలు ఉంటున్నారు ఎవరికైనా. వాళ్ళ ని ఆడ పిల్ల మగ పిల్లాడా తేడా లేకుండా ఏంతో అపురూపం గా పెంచి పెద్ద చేసి శక్తి కి మించి వాళ్ళని చదివిస్తున్నారు. మళ్ళి పిల్లల ఇష్టం తెలుసుకుని వారికీ అన్ని విధాలా తగిన వరుడు లేదా వధువు నిచూసి పెళ్లి చేస్తున్నారు.ఒక మధ్య తరగతి తల్లి తండ్రి పిల్లల ఎదుగు దల లోనే వారి సంతోషం చూసుకుంటున్నారు. అన్ని అవరోధాలు కష్ట నష్టాలు దాటి ఊపిరి తీసుకునే సరికి ఒక పెద్ద గుది బండ తయారు అవుతోంది , అదే ప్రేమ. సహ విద్యార్థి లేదా సహోద్యోగి ని ఇష్టపడుతున్నాను, ఇక నా పెళ్లి నా ఇష్టం అని. ఇక అమ్మ నాన్న ఆవేదనని అర్ధం చేసుకునేది ఎవరు? ఇన్ని సంవత్సరాలు పిల్లల అభివృద్ధి కి శ్రమించిన అమ్మ నాన్న వారికీ తగిన జీవిత భాగస్వామిని ఎంపికచేసే సమర్దత లేదా?

 కౌమార దశ, యవ్వన దశ ప్రారంభం స్త్రీ పురుషుడు మధ్య ఆకర్షణ ఎక్కువ ఉండే సమయం. అమ్మాయి అబ్బాయి ఒకరి తో ఒకరు ఎక్కువ సమయం గడపాలని అనిపించే సమయం. ఇక కళాశాల లో అడుగు పెట్టె  సరికి పిల్లల స్మార్ట్ ఫోన్ కొని ఇవ్వక తప్పని పరిస్థితి. ఉన్నత చదువుల కోసం వేరే ఊర్లో హాస్టల్ లో ఉంచడం తప్పట్లేదు. యువత వారి దగ్గర ఉన్న వనరులుని వారికీ ఇచ్చిన స్వేచ్చని దుర్వినియోగంచేసి పక్క దారి  పడుతోంది . చదువు కునే డప్పుడు స్మార్ట్ ఫోన్ కొని ఇచ్చింది సమాచారం ఉండడానికి  గాని ప్రియుడు / ప్రియురాలు తో గంటలు గంటలు  మాట్లాడేందుకు కాదు.  ఈ దశ లో లక్ష్యం మీద దృష్టి పెట్టి ప్రేమ పెళ్లి లాంటి నిర్ణయాలు వాయిదా వెయ్యటం మంచిది.

చట్ట ప్రకారం మైనారిటీ తీరిన అమ్మాయి/అబ్బాయి కి వారికీ ఇష్టం వచ్చిన్నట్ట ఎవరినైనా కలిసే స్వేచ్ఛ ఇవ్వాలా ? వాళ్ళు ఎక్కడ ఎవరిని కలుస్తున్నారో తెలుసుకోకూడదా అమ్మ నాన్న? అమ్మాయిలు ఇంట్లో చెప్పకూండా ప్రియుడితో దగ్గర  గా మెలగటం , (వాడు ఎటువంటివాడో తెలుసుకోకుండా ), వాడు సన్నిహితంగా  ఉన్నప్పుడు ఫోటోలు , వీడియోలు తీసి వాటిని దుర్వినియోగం చెయ్యడం చూస్తున్నాం. అప్పుడు సమస్య అమ్మాయిది కాదు, కుటుంబానిది , పోలీసులది అవుతుంది.  ఆడ మగ కలిసి పని చెయ్యాల్సినప్పుడు పెళ్లి ముందైనా తర్వాతైనా ఎవరి హద్దుల్లో వాళ్ళు ఉండటం సమస్య ని నివారించి వారు అవుతారు. స్నేహం అనే గీత దాటి అతి చనువు ఎవరి పట్ల చూపించకుండా ఉంటె మంచిది. నిజంగా ఒక వ్యక్తి ని ఇష్టపడితే చాల లోతుగా పరిశీలించి ఇద్దరి పెద్దల్ని ఒప్పించి పెళ్లి చేసుకోవచ్చు . ఈ లోపల కలిసి సినిమాలు , రెస్టారెంటు , షికార్లు విహార యాత్రలు అని తిరిగనక్కర్లేదు.

పెళ్లి వయసు కి వచ్చిన యువతీ యువకులు తమ జీవితానికి  కావాలో తమకు తెలుసు అనుకోవచ్చు. అమ్మ నాన్న వారి కంటే తెలివి తక్కువ వారు కావచ్చు కానీ వారు ఒక జీవితాన్ని చూసారు. ఒక పెళ్లి జీవితంలో ఏ దశ లో ఎలాంటి పర్యవసానాలు తీసుకుని వస్తుందో చూసిన  వారు. ఆ అనుభవం తో మెరుగైన నిర్ణయం తీసుకోగలుగుతారు. ఒక అమ్మాయి అబ్బాయి వారి మధ్య ఏర్పడిన పరిచయం వల్ల ఒకరిని ఒకరు బాగా అర్ధం చేసుకున్నాం అని అనుకుంటారు. కానీ జీవితం చాలా లోతైనది.వ్యక్తి గత జీవితానికి ప్రాధాన్యం తగ్గటం సామజిక జీవితానికి ప్రాధాన్యం  ఎక్కువ గా ఉండటం ప్రేమ పెళ్లిళ్లు పెరగటానికి కారణం. 

నాలుగు సార్లు  రెస్టారెంట్ కి వెళ్ళినప్పుడు  ఒకటే బ్రాండ్ ఐస్ క్రీం నచ్చటం , ఒకటే సినిమా హీరో నచ్చడం , ఒకటే రంగు నచ్చడం మంచి అవగాహన ని గుర్తులు గా భావిస్తున్నారు. ఒక ఇంట్లో కలిసి ఉండడం మొదలు పెట్టాక ఎన్ని సర్దుబాట్లు చేసుకుంటే సంసారం ఒక తాటి పై నడుస్తుంది అర్ధమవుతుంది. సినిమా లో పెళ్లి కి  అందరు పెళ్ళికి ఒప్పుకోవడం తో కథ ముగుస్తుంది. నిజ జీవితంలో కథ అప్పుడే మొదలు అవుతుంది. తర్వాత వచ్చే సమస్యలు ఏ సినిమా లోను చూపించరు. ఒక ప్రముఖ మనస్తత్వవేత్త  చెప్పినట్లు ఇద్దరు స్నేహితులు , ప్రేమికులుగా మారి పెళ్లి చేసుకుని భార్య భర్తలు అయ్యారు. చివరికి భార్య భర్తలు గా మిగిలారు. 

 అసలు పెళ్లి ఇద్దరు వ్యక్తుల కు సంబంధించిన విషయమా కుటుంబాలాకు సంబంధిచినదా? పాశ్చాత్య దేశాల్లో వ్యక్తి కి స్వేచ్ఛ ఎక్కువ గా ఉంటుంది. చివరికి ఆ వ్యకి వ్యక్తి గానే ఉంటాడు. ఎవరి కష్ట నష్టాలు వాళ్ళవే. ఎవరి కానీ భారత దేశంలో పరిస్థితి అది కాదు.కుటుంబ తాలూకా అస్తిత్వం ఇంకా ఉంది. పెళ్లి అయ్యి పిల్లో పిల్లాడో పుట్టడానికి కుటుంబం సహకారం కావాలి. ప్రతి సందర్భానికి తాతలు అమ్మమ్మల ఆశీర్వాదం కావాలి. కానీ పెళ్లి నిర్ణయం లో మాత్రం ప్రేక్షక పాత్ర వహించాలి. ఉమ్మడి కుటుంబాలు కానప్పటికీ మనం చేసుకునే పెళ్లి అందరికి ఆమోద యోగ్యం గా ఉండాలని ఎందుకు అనుకోవడం లేదు.ఆర్ధిక స్థిరత్వం లేకుండా పెళ్లి చేసుకుని తర్వాత తండ్రి అండగా ఉండాల్సిన సందర్భాలు ఉంటున్నాయి..

 పెళ్లి అంటేనే సర్దుబాటు. రెండు వేరువేరు ఇళ్లల్లో పెరిగిన ఇద్దరు ఎన్నో విషయాల్లో మారి ఎన్నో త్యాగాలు చేస్తూ ముందుకు వెళ్ళాలి. భిన్నమైన కుటుంబ  నేపధ్యాల లో పెరిగిన ఇద్దరు అయితే ఎక్కవ సర్దుబాట్లు చేసుకోవాల్సి ఉంటుంది. దీనికి కావాల్సిన సంసిద్ధత లేకుండా పెళ్లి చూసుకుని గొడవలు పడే వాళ్ళు ఉన్నారు. ప్రేమ పెళ్లి చేసుకున్న ఇద్దరు ఆధిపత్య పోరుతో పిల్లలకి సరైన వాతావరణం లేకుండా చేసిన సందర్భాలు ఉన్నాయి. ప్రేమ పెళ్లి అయినా విడాకుల శాతం ఎక్కువే ఉంది.  ఏ అమెరికా అమ్మాయినో అబ్బాయినో చేసుకున్న సంపన్న వర్గాల్లో అది పెద్ద సమస్య కాదు. మధ్య తరగతి జీవితం లో అది పెద్ద విషయం . వృధ్ధాప్యం  లో కోడాలో కూతురో వండి పెట్టాలని అనుకునే వారు ఏమిచేస్తారు.?

ప్రేమ పెళ్ళికి అబ్బాయి కి అయితే ఆమోదం ఉంటుంది, అమ్మాయికి అయితే ఉండదు అనే వాదన ఉంది. దీనికి కారణం మనం పితృస్వామ్య సమాజం లో ఉండటమే. ఏ అమ్మాయి అయినా మన ఇంటికి వస్తే మన పద్ధతులే పాటిస్తుంది అన్నదే  కారణం. అమ్మాయికి ఎంపిక చేసుకునే స్వేచ్ఛ ఇవ్వడం ఇవ్వక పోవడం సమస్య కాదు. 

ప్రేమ పెళ్ళికి పెద్దలు అభ్యంతరం చెప్పేవి రెండు. ఒకటి కులము , రెండు అంతస్తులో  తేడా. కులం ఏమిటి ఇవాళ అంటే కులాన్ని బట్టి ఆచారాలు ఉన్నాయి. పుట్టుక నుంచి గిట్టే వరకు ప్రతి దశ లోను ఒక్కొక్కరికి ఒక్కొక్క పద్దతి ఉంది. హిందూ ధర్మాన్ని కాపాడే క్రమంలో భాగం గా ఎవరి ధర్మాన్ని వాళ్ళు ఆచరించాలి. వేరొకరి పద్ధతులని గౌరవించాలి. ఒక్కొక్క ప్రాంతానికి వర్గానికి  కొన్ని ఆహారపు అలవాట్లు ఉన్నాయి. ఈ తేడాలన్నీ కలిసి బ్రతకటానికి అడ్డు కాదని ఇద్దరు భావిస్తే , అది వారి పెద్దలకి సమ్మతం అయితే నిరభ్యంతరంగా పెళ్లి చూసుకోవచ్చు. పెద్దలకి అంగీకారం కానప్పుడు అది చిక్కు ముడి విప్ప లేని ప్రశ్నగా మిగులుతుంది. ఒప్పించి పెళ్లి చేసుకుంటాం అనే వాళ్ళు సినిమ లో ఉన్నారు కానీ నిజ జీవితంలో లేరు. తప్పక చెయ్యడం తల్లితండ్రుల వంతు అవుతోంది. 

సాంస్కృతిక విభేదాలు ఉన్న వారు ఒక ఇంట్లో సర్దుకుపోవటం అంత సులువైన విషయం కాదు. ఒక వ్యక్తి పెరిగిన కుటుంబ నేపధ్యం కట్టు బొట్టు , ఆహారపు అలవాట్లు వగైరా అనేక అంశాల మీద ప్రభావం చూపుతుంది. ఈ  తేడాలను సమన్వయము చేసుకుంటూ సాగిపోవటం కత్తి మీద సాము. . అమ్మాయి అబ్బాయి కుటుంబం తో ను అబ్బాయి అమ్మాయి కుటుంబం తోనూ మెలగ గలగడం సాధ్యమో   కాదో  పెళ్లి ముందు అంచనా వేసుకో గలరా ప్రేమికులు ? 

ఇక మతాంతర వివాహాలు కుటుంబాల్లో సృష్టిస్తున్న ప్రకంపనలు అన్ని ఇన్ని కాదు. క్రైస్తవ మత ప్రచారం ఉధృతం గా ఉన్న ఆంధ్ర ప్రదేశ్ లో మతం మార్చుకున్న ఒక వ్యక్తి,  , హిందూ ఆచారం ప్రకారం తమ తల్లి తండ్రులకు దహన సంస్కారాలు నిర్వహించడానికి నిరాకరించాడట. మతాంతర  వివాహాలు చేసుకున్న వారి తీరు ఇలానే ఉండొచ్చు . పెళ్లి చేసుకోవటానికి ఉన్న విశాల దృక్పథం తర్వాత ఉండక పోవచ్చు . ఎవరో ఒకరు వేరొకరిని  మతం మార్చడానికి ప్రయత్నిస్తారు . కట్టు బొట్టు మార్చికోమని ఇబ్బంది పెట్టవచ్చు. పిల్లల పెంపకం లోను విభేదాలు రావచ్చు. మత విశ్వాసాల్లో ఉన్న తేడాల తో ఒక ఇంట్లో కలిసి జీవించటం తేలికేనా ???? 

ఇవాళ ఆధునికత పేరిట మన కట్టు బొట్టు అహార్యం లో అనేక మార్పులు వస్తున్నాయి . పెళ్లి పేరు తో వీటిని వదిలేస్తే ఏమవుతుంది అని అనుకుంటే, మనవైన సాంస్కృతిక మూలాల నుండి మనం దూరంగా మరలు పోతున్నాం అని గుర్తు ఉంచుకోవాలి. !!!   వ్యక్తి గత జీవితానికి సంబందించిన పెళ్లి అనే అంశం లో కులమో మతం చూసుకుని పెళ్లి చేసుకోవటం సంకుచితం కాదు. 

 

The glorious Past - Part I

 

India , known to be one of the oldest civilizations of the world is very rich and prosperous country in the past.  It is referred to veda bhumi or karma bhumi. Where does its rich and varied heritage lie? Before knowing how the glory came to an end, let us know how is India at the peak of its  glory. The term ‘India’ mentioned in this article includes the territory that was part of India before being partitioned as India, Pakistan and Bangladesh,and Nepal, Tibet, Burma and Afghanistan. All these regions shared similar cultural identity and referred to as one nation by other countries.

India is the house of about scores of world renowed universities along with several temple universities which attracted thousands of foreign students. These universities are places of higher education and centre of learning for the whole world. India is referred as Jagadguru in the past.  The most famous amongst them are Nalanda University which is in present day Bihar, and Takshashila which now in Pakistan. Other famous universities include Vikramashila, Vallabhi, Sharadapeeth,Pushpgiri, Nagarjuna konda, Mithila, Pushpagiri etc. The oldest among the unversities is Takhsashila which dates back to 6th century BCE. Most of the campuses were residential campuses for which students from China, Greece ,Arabia ,Persia etc used to come to study. These are vast campuses with gaint structures and  multi-storeyed libraries. In these universities 100 lectures on various subjects were delivered every day.

 

Ruins of Nalanda University (Source: https://nalandauniversity.files.wordpress.com/2011/03/nalanda_university.jpg)

One may wonder what are the subjects that are taught in these universities. Mathematics, Economics(Arthasastra), Astronomy , Ayurveda, Surgery, Nyaya sastra, Metallurgy and so on.

Arthasastra which literally means science of economics was written by Kautilya, who was a scholar at  Taksashila University. The book deals with taxes to be levied on citizens , rules for spending state income on different fields. Contrary to the assumption that the book is related to only economics, many other subjects are dealt with. Arthasastra consists of civil and criminal law for judiciary, marriage laws, city planning , measures for environmental protection and war and military  strategies. It also consists of organization structure for administration and principles of rajaneeti.

Ayurveda, the traditional system of medicine originated from India flourished from ages till date. Susrutha considered a pioneer in this area composed Susrutha Samhitha , a treatise on Physiolology and Surgery 2000 years ago in the form of Sanskrit verses. The book elaborately deals with various surgical procedures (including cataract and  rhinoplasty) , use of herbs for curing diseases.Cataract surgery, surgery on nose and plastic surgeries were performed at that time. Susrutha is credited as father of surgery. Susrutha offers an in-depth knowledge of bones , muscles , joints and different body parts. Susrutha samhitha underwent changes in later stages, another familiar version which is in use till now is Charaka Samhitha which is adapted by Charaka. These texts existed centuries before Hippocrates(A Greek physician who is considered as father of modern medicine) lived.

India has produced numerous mathematicians from vedic period to modern times and the contributions made by Indians to mathematics is priceless. Apart from concept of zero, Indians made significant contributions to number systems, decimal systems, trigonometry, geometry, arithmetic , algebra, calculus. Several texts on mathematics were written during different periods viz Sulbha sutras, Satapata brahmana, Surya siddanta, Aryabhatiyam etc. The principles of geometry were applied to construction of sacrificial altars, buildings and gaint architectural structures. Names were given to numbers as large as  , which were mentioned in these texts. Mathematics used as a tool in astronomical calculations.

Astronomy is another field which our ancestors had achieved progress without any use of telescope. Ancient Indian astronomers believed in helio-centric theory .  They calculated the relative motion of planets with respect to each other and derived equations for each planets. They know the phenomenon of eclipses and precisely calculated the occurance of solar and lunar eclipse. Thithi (rise of the moon) , sunrise and sunset and were calculated for the whole year. Twenty Seven stars are identified in the sky, one star appear close to the moon each day to complete 27 day cycle.  The primary purpose of Jyothishya Sastra  is the preserving  of this knowledge, not about horoscopes.

The language in which all the ancient texts were written is Sanskrit. All the hindu scriptures(Ramayan and Mahabharat) , Vedas, The Bhagavadgita, Smritis  were composed in Sanskrit. Sanskrit is the common language which connects the length and breadth of this country. All the vernacular languages originated from Sanskrit. Sanskrit is said to be the mother of world languages. For example, the word mother comes from matru sabdh. Panchatantra, a collection of moral stories written by Vishnu Sharma around the period 200 BCE-300BCE is in Sanskrit. Literary works of ancient times were authored in Sanskrit and later got translated to local languages. Kamasutra  written by vatsayana on sensuality is also in Sanskrit.

The glory of education in the universities continued for almost 1000-1500 years. There is discrepancy  in the date or exact time period in our history. The texts were well recorded in the form of manuscripts on palm leaves. All the institutes have well equipped libraries. Sanskrit manuscripts were carried abroad.These ancients texts were translated into Chinese, Persian , Arabic etc, thereby knowledge systems went out of India and subsequently to Europe in later centuries. All the glory came to an end when Turkish invader Bakhtiyar Khilji in 1193 along with his horsemen destroyed the universities one after the other. Teachers and students of the institutions were killed and libraries were deliberately burnt. The picture below explains everything. Since then the little knowledge left with the people was passed on to generations through oral transmission. If we have to rediscover India, we have to refer to the translated versions of ancient texts and references made by visitors like Megasthanes and Huan Tsang.

 

Source:  https://en.wikipedia.org/wiki/Muhammad_bin_Bakhtiyar_Khalji#/media/File:The_end_of_Buddhist_Monks,_A.D._1193.jpg

India is the richest country in the world till 1800s. It contributed to almost 40% of the worlds GDP. India is technologically advanced compared to rest of the world at that time. Indians had the history of using metal from the Harrapan civilization times. Much earlier tin is added to copper to produce bronze. Many bronze articles were found during archaeological excavations.  Indians were the first to smelt Zinc from its ore. Adding zinc to copper lead to the invention of brass and its wide spread usage. Archaeological excavations at Zawar , Rajasthan shows evidence of  zinc plant as early as 5^th century BCE. India was the exporter of metal works and textiles during that time. Foreign trade existed with contemporary nations of that time. Roman empire used to export cotton from India, gold coins were given in return. Gold and silver were widely used for ornamental and other purposes. India could attribute it riches to the artisan classes who produced all the commodities. The rulers(kings ) could dedicate the required amount of taxes to support education. It is the rest of the society that sponsored for education to flourish , otherwise education cannot survive on its own. Varna system in India is essentially division of labour.

Words will not suffice to describe the architectural wonders this country has produced. If we go down south, huge temples stand erect as symbols of our heritage even 1000 years after they were built. Chola dynasty and pandya dynasty built the magnificent Brihadeeswara Temple at Tanjavur and Meenanaksi temple at Madhurai. Many temples in north India were destroyed during the Islamic invasions. One could imagine the quality and quantity of skilled sculptors to have created those many structures. Our ancestors made chisels as pens and wrote our history on stones. Very intricate shapes are carved on the hardest of rock. Aesthetic appeal is induced in the very minutest detail. Sun dial is at surya devalayam , konark is an engineering and architectural marvel. Stories from hindu scripture are carved on the pillars of the temples.

All of this is an ocean in a nutshell. The crux of the story is the knowledge went out of India, and later into European countries and was in popular use after the European names. Once Albert Einstein said “We owe a lot to the Indians, who taught us how to count, without which no worthwhile scientific discovery could have been made”. But much of the work done by Indians left uncredited. For example , archaeological evidence shows that Pythagorean theorem was in use in India much before pythogoras lived. But the theorem is named after Pythagoras. Lets us hope advanced techniques of dating archaeological manuscripts found will take India to a much older period on civilizational chronology.

                                                             continued.....

(How decline of  India continued during Islamic Invasions and The  British Colonial rule will be continued in the Part II of this article)